top of page
  • Zdjęcie autoraAndrea Reder

Skolioza Idiopatyczna i Terapia tkanek miękkich

Zaktualizowano: 26 cze

Skolioza już od około 20 lat jest coraz częściej diagnozowaną wadą postawy – zarówno u dzieci, jak i młodzieży. Jest to nie tylko efektem rozwoju medycyny i idącą za tym, coraz szybciej postępującą klasyfikacją jednostek klinicznych, ale też – a może przede wszystkim – trybem współczesnego życia (brak aktywności fizycznej, postawa siedząca przez większość dnia) i jakością jedzenia (zbyt szybki wzrost, za mała siła mięśni grzbietu, zbyt giętkie kości). Chociaż znacząca większość przypadków skolioz diagnozowana jest jako mająca podłoże idiopatyczne (80 - 90%), to właśnie w sposobie obchodzenia się z własnym ciałem z największą pewnością upatrywać można pierwotnych przyczyn nieprawidłowej postawy. Niewielki procent zajmują skoliozy wrodzone, porażenne i funkcjonalne (związane z nierówną długością jednej nogi względem drugiej lub zaburzeniami prawidłowego ustawienia miednicy).

ból kregoslupa

Czym właściwie jest skolioza? To coś znacznie więcej, niż po prostu skrzywienie kręgosłupa. Najczęstsza jej postać to kręgosłup wygięty w literę S, nierzadko występuje z miejscową rotacją kręgów. Może obejmować jednocześnie odcinek piersiowy kręgosłupa, wraz z jego lędźwiową częścią (skolioza obustronna, inaczej piersiowo - lędźwiowa), może występować tylko w odcinku piersiowym, tylko lędźwiowym lub tylko w odcinku szyjnym. Przy nawet niewielkim stopniu skrzywienia, możemy w prosty sposób sami wstępnie sprawdzić, czy mamy do czynienia właśnie ze skoliozą. Widoczny gołym okiem nierówny poziom obu ramion, uwypuklony łuk łopatkowo-żebrowy po jednej ze stron kręgosłupa przy pełnym skłonie, wystająca łopatka przy wyprostowanej pozycji stojącej, nierówne wcięcie w talii (po jednej stronie głębsze, po drugiej spłycone) – to lista najbardziej charakterystycznych objawów.

Skutecznych terapii skoliozy jest już dziś kilka, a jedną z nich jest terapia tkanek miękkich. Jest ona znaczącym elementem opracowanych w ostatnich dziesięcioleciach systemów terapeutycznych, które oferują działanie wielotorowe. Kluczowe znaczenie dla prawidłowej postawy mają przede wszystkim mięśnie grzbietowe, ale również mięśnie brzucha, szyi i barków, ponieważ to one kształtują kościec tułowia. Zbyt rozluźnione, przykurczone, zbite w twardą masę – każda dysfunkcja każdego mięśnia ma wpływ na to, czy kręgosłup lub żebra zostaną pociągnięte w którąś ze stron, a tym samym nienaturalnie skrzywione. Dlatego też terapia tkanek miękkich (mięśni i więzadeł) to jedna z podstaw profilaktyki i leczenia wad postawy. Najczęściej praktykowane techniki terapii tkanek miękkich polegają na energizacji mięśni, rozluźnianiu mięśni i powięzi, aktywnym rozluźnianiu nadmiernego napięcia w mięśniach oraz na rozluźnianiu pozycyjnym.

Energizacja mięśni likwiduje wzmożone napięcie mięśniowe, rożnego typu przykurcze (mięśniowe i łącznotkankowe), zastoje żylne i obrzęki, fizjologiczne osłabienie poszczególnych mięśni, spaktykę, jak również zmniejszoną ruchomość stawów, będącą wynikiem nieprawidłowego działania tkanek miękkich. Technika ta opiera się na wykorzystaniu wysiłku fizycznego pacjenta.

Rozluźnianie mięśni wraz z powięziami opiera się na usuwaniu napięć spowodowanych zaburzeniami powięzi, co prowadzić może do nadmiernego napięcia mięśniowego, a to z kolei powoduje pociąganie struktur kostnych w niewłaściwych kierunkach, tym samym sprzyjając ich zniekształcaniu. W tym typie terapii pacjent nie jest zaangażowany w żaden ruch ani aktywność.

Aktywne rozluźnianie napięcia w mięśniach to technika, która polega na stałym uciskaniu bolesnej tkanki (można ją również zablokować) i jednoczesnym jej rozciąganiu. Można to przeprowadzić na kilka sposobów. Metoda pasywna wymaga od terapeuty utrzymywania nacisku na odpowiednią tkankę i poruszania leczoną częścią ciała jednocześnie. W metodzie aktywnej w odciążaniu stawu terapeuta jedynie uciska tkankę, natomiast pacjent sam wykonuje ruchy rozciągające. Metoda aktywna w pozycji odciążenia stawu zwykle stosowana jest na samym końcu procesu terapeutycznego i jest jedną z najbardziej efektywnych, jeśli chodzi o przywracanie pełnej sprawności tkanek.

terapia tkanek

Rozluźnianie pozycyjne opiera się na metodzie Jonesa. Mówi ona, że staw w ustawiony w maksymalnie najbardziej rozluźnionej pozycji, która utrzymana jest przez minimum 20 sekund, maksymalnie do dwóch minut, zyskuje ogromną poprawę ruchomości, a bolesność znacząco się zmniejsza. Podstawą tej metody terapeutycznej jest fakt, że ułożenie stawu w najbardziej dogodnej dla niego pozycji rozluźnienia powoduje, że mięśnie hipertoniczne rozkurczają się samoistnie.

Terapia Bowena jest jednym z najlepszych przykładów wyżej wspomnianych terapii. Jest to delikatna i bezbolesna metoda holistyczna, dedykowana wszelkim zaburzeniom i nieprawidłowościom funkcjonalnym tkanek miękkich, której działanie skutecznie przywraca zdrowie i sprawność ruchową. Doskonała dla wszystkich grup wiekowych u pacjentów ze zdiagnozowaną skoliozą idiopatyczną.


114 wyświetleń0 komentarzy

Comentarios


bottom of page